Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Άγγελος Δεληβοριάς από τα Λαγκάδια Γορτυνίας, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών


Χαρης Καμπουριδης




ΑΡΚΑΔΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ ...
Η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών εξέλεξε ως τακτικό μέλος της τον καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρώην διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη, Άγγελο Δεληβοριά, στην προκηρυχθείσα έδρα Αρχαιολογία - Μουσειολογία. Ο Α. Δεληβοριάς είναι κλασικός αρχαιολόγος, ο οποίος ασχολήθηκε με τη γενική αρχαιολογία ως επιμελητής αρχαιοτήτων, με την ιστορία της αρχαίας τέχνης στις μελέτες του, με τη μουσειολογία ως επιμελητής αρχαιοτήτων του Δημοσίου και ως διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη. Επιπλέον, ακολουθώντας το παράδειγμα διακεκριμένων μελών της Ακαδημίας, του Χρήστου Καρούζου, του Μανόλη Ανδρόνικου και του Στυλιανού Αλεξίου, μελέτησε και τις νεώτερες περιόδους της ελληνικής τέχνης, της λογοτεχνίας και της ιστορίας και μας έδωσε σημαντικές μελέτες.

Ο Άγγελος Δεληβοριάς γεννήθηκε το 1937. Σπούδασε αρχαιολογία-ιστορία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Freiburg. Το 1965 διορίστηκε, έπειτα από διαγωνισμό, στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, από την οποία παραιτήθηκε το 1969. Από το 1969 έως το 1972 συνέχισε τις σπουδές αρχαιολογίας στο Tübingen με υποτροφία Alexander von Humboldt, το 1972 έλαβε το δίπλωμα του διδάκτορος με βαθμό Magna cum laude και το διάστημα 1972-1973 έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Παρίσι, τη Σορβόνη και την École Pratique des Hautes Études.
Ως μέλος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας υπηρέτησε στην Κεντρική Υπηρεσία, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Αττικής, στην Πάτρα και τη Σπάρτη. Το 1973 έγινε διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, από το οποίο αποχώρησε το 2014. Το 1992 εξελέγη καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1998 έως το 2003 διετέλεσε διευθυντής προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών στο ίδιο Τμήμα. Το 2005 αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο ως ομότιμος.
Μεταξύ άλλων, ανέλαβε την έρευνα του Ιερού του Αμυκλαίου Απόλλωνος κοντά στη Σπάρτη, που μελετά συστηματικά εδώ και χρόνια, ενώ τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύει σε επιστημονικά περιοδικά. Το ιερό, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Ευρώτα, κοντά στη Σπάρτη, πρώτος έσκαψε, το 1890, ο Χρήστος Τσούντας, διαπρεπές μέλος της Ακαδημίας και ακολούθησαν άλλοι. Η νέα έρευνα έφερε στο φως μέλη του περίφημου θρόνου του Απόλλωνος, που επέτρεψαν μία ακριβέστερη αναπαράσταση του μνημείου. Ακόμη, μελετήθηκαν το μυθολογικό, το επιγραφικό μέρος της παλαιάς και νέας ανασκαφής, η κεραμική, τα νομίσματα και διαφωτίστηκε η ιστορία του ιερού από τα αρχαιότατα χρόνια έως την περίοδο της ρωμαιοκρατίας.
Εντρύφησε, επίσης, στην τέχνη του Σκόπα, με την εξέταση των γλυπτών της Τεγέας και τη δημοσίευση, μεταξύ άλλων, της μελέτης στα γαλλικά, «Σκοπαδικά ΙΙ, Το άγαλμα της Υγιείας στον ναό της Αλέας στην Τεγέα», όπου κορμό γυναικείου αγάλματος άγνωστης ακριβούς προέλευσης ταυτίζει με το σώμα της φημισμένης κεφαλής της Υγίειας και το έργο σε γνήσιο του μεγάλου Σκόπα.
Βασικό για τη μελέτη των τύπων της Αφροδίτης είναι και το 150 σελίδων κείμενό του, Aphrodite στο Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae, το οποίο αποτελεί τη βάση κάθε μελέτης και σπουδής για τα έργα που εικονίζουν τη θεά, ενώ εξέχουσα θέση στα έργα του που αφορούν τη μεγάλη αρχαία γλυπτική, έχει το εξαιρετικά μεθοδικό και διαφωτιστικό βιβλίο «Η ζωφόρος του Παρθενώνος».
Το μουσειολογικό έργο του Άγγελου Δεληβοριά δεν περιορίζεται στο Μουσείο Μπενάκη, το οποίο έχει οργανώσει ή έχει συμμετάσχει, από το 1974 έως το 2014, σε 130 εκθέσεις στην Ελλάδα και σε 39 εκθέσεις σε μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, που αποτέλεσαν καλλιτεχνικά γεγονότα.
Τέλος, δημιούργημά του είναι το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, όπως και το έξοχο ως σύλληψη και πραγματοποίηση Μουσείο Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα, που δεν αφορούν την αρχαία τέχνη, αλλά δείχνουν την οικειότητα του νέου ακαδημαϊκού με την πνευματική δημιουργία άλλων εποχών της ιστορίας μας...'
~~~~~~~~~~~~~~

Η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών εξέλεξε σήμερα ως τακτικό μέλος της τον καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρώην διευθυντή του Μουσείου…
KATHIMERINI.GR

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Θανάσης Βαλτινός Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, από Καράτουλα της Κυνουρίας

Θανάσης Βαλτινός


Θανάσης Βαλτινός
Ο Θανάσης Βαλτινός, πεζογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε το 1932 στo χωριό Καράτουλα της Κυνουρίας. Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου η οικογένειά του αναγκάστηκε να μετακινηθεί κατά σειρά στη Σπάρτη, Γύθειο και Τρίπολη. Στην τελευταία έβγαλε το Γυμνάσιο. Το 1950 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Σπούδασε κινηματογράφο. Μετά το 1974 έζησε κατά διαστήματα στο εξωτερικό (Αγγλία, Δυτικό Βερολίνο και ΗΠΑ) καλεσμένος από πανεπιστήμια και άλλα πνευματικά ιδρύματα.
Το έργο του έχει, όπως και ο ίδιος, άρρηκτη σχέση με την Αρκαδία και την Τρίπολη από όπου αντλεί πολλές από τις εμπνεύσεις του. Στα περισσότερα έργα του αναδύεται η τοπογραφία της μυθικής Τρίπολης. Ήδη, το 1947, την εποχή του εμφυλίου, όταν φοιτούσε στην έκτη τάξη του Οκταταξίου Γυμνασίου, άρχισε να γράφει το διήγημα "Εθισμός στην νικοτίνη", όπου με δωρική γλώσσα περιγράφει και τον άλλον εθισμό, αυτόν του έρωτα, "πέρα από τις γραμμές, πάνω στην παλιά άσφαλτο προς Τεγέα", κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Όταν στην πλατεία Αρεως, μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο, από την καρότσα ενός καμιονιού άδειαζαν τα πτώματα των "συμμοριτών"...

Στο έργο του κυριαρχεί η πρόθεση να αναδείξει τη φυσιογνωμία ενός κόσμου δεμένου με την πατρογονική γη, την ιστορία και την παράδοση. Ο συγγραφέας για να διομορφώσει τα αναγκαία περάσματα του συλλογικού μύθου ανάπλασε την τοπογραφία της Τρίπολης. Ενδεικτικά δείγματα είναι ο "Εθισμός στην νικοτίνη" και η "Ορθοκωστά", όπου η Τρίπολη είναι ο κύριος αφηγηματικός του χώρος. Ο Θ. Βαλτινός έχει γράψει και εκδόσει πολλά άλλα μυθιστορήματα και διηγήματα, όπως "Η Κάθοδος των Εννιά", "Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη", "Στοιχεία για τη δεκαετία του '60", "το Αλσος των Μυροφόρων", "Victoria A", "Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο", "Συναξάρι Ανδρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο δεύτερο: Βαλκανικοί - ’22" (εκδόσεις Ωκεανίδα), "Ημερολόγιο 1836-2011" (2001) και άλλα. .

Για το βιβλίο "Στοιχεία για τη δεκαετία του '60" τιμήθηκε με το Α' Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος το 1990. Τέλος έχει προταθεί από την επιτροπή επιλογής για το βραβείο λογοτεχνίας του 2001, για το βιβλίο του "Συναξάρι Ανδρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο δεύτερο: Βαλκανικοί - ’22".

Παράλληλα o Βαλτινός έχει ασχοληθεί με μεταφράσεις και έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο.Έχει μεταφράσει τις Τρωάδες του Ευριπίδη και την Ορέστεια του Αισχύλου, που παίχτηκαν από το θέατρο Τέχνης στην Επίδαυρο (το 1979 και το 1980 αντιστοίχως) σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν. Έγραψε επίσης το σενάριο για την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα» για το οποίο βραβεύθηκε στο Φεστιβάλ των Κανών το 1984 . Τέλος έχει συμμετάσχει σε πολλές ελληνικές και διεθνείς εκθέσεις βιβλίου στην Ελλάδα και στι στο εξωτερικό

Ο Θ. Βαλτινός είναι Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, της Εταιρείας Συγγραφέων. της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί σειρά ετών. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες και έχουν κυκλοφορήσει στη Γερμανία. Γαλλία, Σουηδία. Ολλανδία, Τουρκία. Αμερική, κ.ά.

ΒΙΒΛΙΑ
  • "Συναξάρι του Αντρέα Κορδοπάτη; Βιβλίο πρώτο: Αμερική", Κέδρος, 1972
  • "Η Κάθοδος των εννιά", Κέδρος, 1978
  • "Τρία Ελληνικά μονόπρακτα, Μυθιστόρημα, Κέδρος, 1978
  • "Εθισμός στη νικοτίνη" [διήγημα, στο τομίδιο]. Τρία διηγήματα", Θανάσης Βαλτινός, Χριστόφορος Μηλιώνης, Δημήτρης Νόλλας, Στιγμή, 1984
  • " Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο", Στιγμή, 1985
  • " Στοιχεία για την δεκαετία του '60", Μυθιστόρημα, Στιγμή 1989
  • " Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν", Διηγήματα, ’γρα 1992.
  • " Φτερά Μπεκάτσας", ’γρα, 1993
  • " Ορθοκωστά, Μυθιστόρημα, ’γρα, 1994
  • " Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη", Βιβλίο δεύτερο, Βαλκανικοί - '22, Ωκεανίδα, 2000

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

1. Η κάθοδος των εννιά
Γαλλικά: La marche des neuf: recit. [tr.by]: Lucile Famoux. Arles: Actes Sud, 1993, 70p. ISBN: 2-7427-0054-4
Γερμανικά: Der Marsch der Neum [tr. by]]: Johannes Weissert. Berlin: Literarisches Colloquium, 1976. 42p. ISBN: 3-929392-50-7
Ολλανδικά: De afdaling va de negen: novelle. [tr.by]: Johan Kwist. Croningen: Styx Publications, 1997. 52p. ISBN: 90-5693-009-5
Σουηδικά: De nios medstigning. [ty.by]: Vasilis Papageorgiou. Lund: Ellerstroms, 1997. 62p. ISBN: 91-86489-64-X
2. Συναξάρι του Ανδρέα Κοροπάτη
Γερμανικά: Die Legende des Andreas Kordopatis: Amerika. [tr.by]: Hans Eideneier. Koln: Romiosini, 1982, 107p. ISBN: 3-923728-01-8
Γαλλικά: Vie et aventure d' Andreas Kordopatis. [tr.by]: Amaryllis Vassilikioti - Weiler. Paris: Climats, 1993
Σουηδικά: Berattelsen om Andreas Kordopatis. [tr.by]: Vasilis Papageorgiou. Lund: Ellerstroms, 1997. 102p. ISBN: 91-86489-63-1
3. Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο
Γαλλικά: Bleu nuit presque noir. [tr.by]: Bertrand Bouvier. Athenes: Hatier, 1992. 80p. ISBN: 960-7303-14-8
Αγγλικά: Deep blue almost black: selected fiction. [tr.by]: Jane Assimakopoulos. Evanston: Hydra Books - Northwestern University Press, 1992. 128p.
ISBN: 0-8101-1490-9
4. Φτερά Μπεκάτσας
Γαλλικά: Plumes de becasse: recit. [tr.by]: Blanche Molfesis. Arles: Actes Sud, 1994. 95p. ISBN: 2-7427-0197-4
Τουρκικά: Agiz dalasi: roman. [tr.by]: Panayot Abaci. Istanbul: Cinar Yayinlari, 1993. 80p. ISBN: 975-348-054-7
5. Στοιχεία για τη δεκαετία του '60
Γαλλικά: Elements pour les annees soixante. [tr.by]: Michel Saunier. Arles: Actes Sud, 1995. 376p. ISBN: 2-7427-0473-6
Αγγλικά: Data from the Decade of the Sixties. [tr.by]: Jane Assimakopoulos and Stavros Deligiorgis. Hydra Books, Northwestern University Press, 2000. 307 pp. ISBN: 0-8101-1699-5

Συνδέσεις
"Ein Sciff namens Agonia" Ένα άρθρο του Θ. Βαλτινού στα γερμανικά δημοσιευμένο από την εφημερίδα ΝΖΖ της Ζυρίχης.
Νέοι δρόμοι για την Ιθάκη, Έλληνες συγγραφείς, Πεζογραφία, Θανάσης Βαλτινός
Μια παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Βαλτινού "Ημερολόγιο"
Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο Δεύτερο, Μια παρουσίαση του βιβλίου
Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο Δεύτερο, επιλεγμένα αποσπάσματα από το συγγραφέα
Συνέντευξη του Θανάση Βαλτινού
Βαλτινός Θανάσης Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
Το Αλσος των Μυροφόρων - αποσπάσματα
Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη - Επιλεγμένα αποσπάσματα
Victoria A'
Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο δεύτερο: Βαλκανικοί -'22, Ελευθερουδάκης


_____________
*από το:
 http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/culture/personalities/valtinos.htm

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Δημήτρης Μητρόπουλος 1896 – 1960

Ένας διάσημος Αρκάς


Διεθνούς φήμης αρχιμουσικός, συνθέτης και πιανίστας. Ήταν γνωστός για τη φωτογραφική του μνήμη (μπορούσε να διευθύνει χωρίς παρτιτούρα) και τον ασκητικό τρόπο της ζωής του, απόρροια της βαθιάς χριστιανικής πίστης του.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 1896. Ο πατέρας του Ιωάννης διατηρούσε κατάστημα με δερμάτινα είδη στην Αγίου Μάρκου και η μητέρα του Αγγελική ήταν νοικοκυρά. 
Ο Δημήτρης Μητρόπουλος προερχόταν πράγματι από μια ιερατική οικογένεια της Αρκαδίας. Ο παππούς του Δημήτριος (Μήτρος) Μητρόπουλος ήταν ο ιερέας του χωριού Τρεσταινά (Μελισσόπετρα) της Γορτυνίας, μικρό χωριό κοντά στη Ζάτουνα. Ο αδερφός του παπα-Μήτρου Πέτρος, είναι ο κατόπιν Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας Ιερόθεος,[3] ο οποίος γεννήθηκε στα Τρεσταινά το 1839 ή 1840. Ο πατέρας του παπα- Μήτρου και του Ιεροθέου, ο προπάππους του Δημήτρη Μητρόπουλου Νικόλαος ήταν από τα παλικάρια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και ιδιαίτερα του Πανουργιά και του Πλαπούτα. Ο παπα-Μήτρος απέκτησε τρία αγόρια: τον Χρήστο, τον Νικόλαο και τον Ιωάννη, τον πατέρα του μαέστρου, ο οποίος ήταν και ο πρωτότοκος (1867). Μια από τις αδελφές του παπα-Μήτρου, η Μαρία, παντρεύτηκε τον Δ. Ματθόπουλο και απέκτησε ένα γιο, τον Βασίλειο. Αυτός ήταν ο μετέπειτα πολύς αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Ματθόπουλος,[4] ανιψιός του Ιεροθέου Μητροπούλου και στενός συνεργάτης του κατά την δεκαετή ποιμαντορία (1893-1903) στην Αρχιεπισκοπή Πατρών και Ηλείας. [Παν. Αντ. Ανδριόπουλος, Η θρησκευτική καταγωγή του Δημήτρη Μητρόπουλου]  http://www.dimitrimitropoulos.gr/?option=com_content&view=article&id=79=15=51

Σπούδασε πιάνο και σύνθεση στο Ωδείο Αθηνών και αποφοίτησε με άριστα το 1919. Σπουδαστής ων πήρε το βάπτισμα του πυρός ως μαέστρος, διευθύνοντας τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου στις 29 Απριλίου 1915. Το 1920 με υποτροφία του Ωδείου Αθηνών μετέβη στις Βρυξέλλες, όπου έλαβε ιδιωτικά μαθήματα σύνθεσης και οργάνου.
Από το 1922 έως το 1924 εργάστηκε ως μουσικός εκγυμναστής στην Κρατική Όπερα του Βερολίνου. Εκεί γνώρισε τον ιταλό συνθέτη και πιανίστα Φερούτσιο Μπουζόνι, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μουσική του εξέλιξη. Το 1924 επιστρέφει στην Αθήνα και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Συμφωνικής Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών (1924 - 1925 και 1927 - 1937) και της Ορχήστρας του Συλλόγου Συναυλιών (1925 - 1927). Παράλληλα, ακολουθεί διεθνή καριέρα, διευθύνοντας σπουδαία ευρωπαϊκά μουσικά σύνολα. Πρώτη του διεθνής εμφάνιση στις 27 Φεβρουαρίου 1930, όταν διευθύνει τη Φιλαρμονική του Βερολίνου, συμμετέχοντας ταυτόχρονα ως σολίστ στο Τρίτο Κοντσέρτο για Πιάνο του Προκόφιεφ.
Το 1936 πήγε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ για να διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστόνης, ύστερα από πρόσκληση του μόνιμου διευθυντή της Σερζ Κουσεβίτσκι. Το 1938 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Συμφωνικής Ορχήστρας της Μινεάπολης, στην οποία παρέμεινε επικεφαλής έως το 1949, καθιστώντας τη μία από τις κορυφαίες ορχήστρες των ΗΠΑ. Το 1949 μετακόμισε στη Συμφωνική της Νέας Υόρκης, στην οποία παρέμεινε έως το 1957 ως συνδιευθυντής αρχικά και στη συνέχεια ως αρχιμουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής.
Από το 1950 ξανάρχισε τις ευρωπαϊκές του εμφανίσεις, έπειτα από απουσία 12 ετών στις ΗΠΑ. Από τότε μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Το καλοκαίρι του 1955 πραγματοποίησε μια μεγάλη πανευρωπαϊκή περιοδεία με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης. Ανάμεσα στις πόλεις που επισκέφθηκε ήταν και η Αθήνα, έπειτα από απουσία 17 ετών. Η συναυλία της ορχήστρας στο Ηρώδειο άφησε εποχή. Η δύσκολη ευρωπαϊκή κριτική χαιρέτισε στο πρόσωπό του Μητρόπουλου ένα μεγάλο μαέστρο και χαρακτήρισε τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης ως το κορυφαίο αμερικανικό συμφωνικό συγκρότημα, που συνδυάζει την τεχνική τελειότητα μιας αφρικανικής ορχήστρας με τη μουσικότητα της γνήσιας ευρωπαϊκής παράδοσης.
Ο Δημήτρης Μητρόπουλος, εκτός από σπουδαίος μαέστρος, υπήρξε και πολύ αξιόλογος συνθέτης. Έγραψε περίπου 40 έργα για ορχήστρα, πιάνο και φωνή, καθώς και μία όπερα («Αδελφή Βεατρίκη»). Οι πρώτες του συνθέσεις ήταν γραμμένες στο τονικό σύστημα, αλλά με ενδιαφέροντες αρμονικούς πειραματισμούς, οι οποίοι γύρω στο 1915 γίνονται περισσότερο τολμηροί, φτάνοντας στην ατονικότητα τη δεκαετία του '20. Είναι ο πρώτος έλληνας συνθέτης που χρησιμοποίησε στο έργο του «Οστινάτα για βιολί και πιάνο» (1926-1927) αυστηρά δωδεκαφθογγική τεχνική.
Ο Δημήτρης Μητρόπουλος έπεσε επί των επάλξεων. Στις 2 Νοεμβρίου 1960 ο μεγάλος έλληνας μαέστρος πέθανε από καρδιακή προσβολή πάνω στο πόντιουμ της Σκάλας του Μιλάνου, κατά τη δοκιμή της «Τρίτης Συμφωνίας» του Μάλερ. Είχαν προηγηθεί δύο καρδιακά επεισόδια, το 1953 και το 1959. Όσο ζούσε, αλλά και στη διαθήκη του, είχε εκφράσει την επιθυμία η σορός του να καεί και η τέφρα του να διακομισθεί στην Ελλάδα. Η καύση έγινε στο Λουγκάνο και η τέφρα του μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Ύστερα από μια επίσημη, αλλά και συγκινητική τελετή στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, η τέφρα του Δημήτρη Μητρόπουλου έμεινε για κάποιο διάστημα στο Ωδείο Αθηνών και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Α' Νεκροταφείο, σε τάφο που παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων και κατασκεύασε ο γλύπτης Γιάννης Παππάς.

Βιβλιογραφία:
Κωνσταντίνος Καρδάμης, Ο Δημήτρης Μητρόπουλος και η ΄΄Νέα Μουσική΄΄ στην Αθήνα του Μεσοπολέμου, Ιστορία Εικονογραφημένη, τ/χ.509, (Νοέμβριος 2010),σελ.72-86
Ο θάνατος του Δημήτρη Μητρόπουλου, Ιστορικό Λεύκωμα 1960, Καθημερινή (1997)

Ιστοσελίδα για τον Μητρόπουλο από τον Έλληνα βιογράφο του, Απόστολο Κώστιο
Η ανακάλυψη άγνωστης αλληλογραφίας του στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσσου, Ilias Chrissochoidis

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Παναγιώτης Παρασκευόπουλος - Αργυρός Ολυμπιονίκης εις την Δισκοβολία το 1896

Παναγιώτης Παρασκευόπουλος, ιατρός μικροβιολόγος
Αργυρός Ολυμπιονίκης εις την Δισκοβολία το 1896
Γεννηθείς εις χωρίον Παλούμπα Αρκαδίας, απόγονος
του οπλαρχηγού Δ. Πλαπούτα

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Ως στοχαστής, ο Κυριάκος Κατσιμάνης εμπνέεται από την ελληνική πνευματική παράδοση και ιδιαίτερα από το σωκρατικό ορθολογισμό


Βιογραφικό
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΣΙΜΑΝΗΣ


Α΄ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Ο Κυριάκος Σ. Κατσιμάνης γεννήθηκε το 1937 στο Παράλιο Άστρος. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, όπου πήρε το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής (1960), και φιλοσοφία στο Παρίσι (Paris IV, Sorbonne), όπου πήρε το Doctorat d’ État ès Lettres με το βαθμό άριστα («très honorable», 1974). 

Καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του στη Φιλοσοφική Αθηνών υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) λόγω της σειράς επιτυχίας του κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις. Στο Παρίσι, εξάλλου, σπούδασε με υποτροφία του ΙΚΥ μετά από επιτυχή συμμετοχή του σε σχετικό διαγωνισμό (Φεβρουάριος 1967), στον οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση.

(Σπουδές στο Παρίσι: εκπόνηση διδακτορικής διατριβής υπό τη διεύθυνση του καθηγητή P.–M. Schuhl με παράλληλη συστηματική και ενεργό συμμετοχή στις εργασίες του Centre des Recherches sur la Pensée Antique [υπαγόμενου στο C.N.R.S.]. Επίσης, παρακολούθηση μαθημάτων των καθηγητών Vl. Jankélévitch [Θέματα ηθικής από τη νεότερη Φιλοσοφία], P. Aubenque [Το οντολογικό πρόβλημα στον Αριστοτέλη], F. Alquié [Η φιλοσοφία του Ντεκάρτ] κτλ.).

Το 1980 ανακηρύχτηκε υφηγητής φιλοσοφίας της Παντείου ΑΣΠΕ.

Υπηρέτησε στη Μ.Ε. (1962-1976), στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμορφώσεως (ΚΕΜΕ, 1976-1985) και στο ανασυσταθέν Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (Π.Ι., 1985-1998), του οποίου υπήρξε Σύμβουλος (1988-1998) και Αντιπρόεδρος (1992-1996). Οι βασικοί τομείς της αρμοδιότητάς του σε ΚΕΜΕ και το Π.Ι ήταν: α) Η Επιμόρφωση εκπαιδευτικών και β) Τα αναλυτικά προγράμματα και τα διδακτικά εγχειρίδια Φιλοσοφίας και Αρχαίων Ελληνικών.
Πήρε πολλές φορές μέρος ως ειδικός εισηγητής σε επιμορφωτικά σεμινάρια και ενημερωτικές συγκεντρώσεις για το εποπτικό προσωπικό και τους καθηγητές της Μ.Ε. τόσο στην Αθήνα όσο και σε διάφορες επαρχιακές πόλεις.
Δίδαξε φιλοσοφία στη Σχολή Επιμόρφωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΣΕΛΜΕ) της Αθήνας (1977-1992), καθώς και στα Περιφερειακά Επιμορφωτικά Κέντρα (ΠΕΚ) της Αθήνας, του Πειραιά και της Τρίπολης (1993-2000). Δίδαξε επίσης στο Διδασκαλείο Μ.Ε., στο Διδασκαλείο Δ.Ε., στη ΧΕΝ της Αθήνας, στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο της Εταιρείας Φίλων του Λαού και στο Κέντρο Φιλοσοφικών Ερευνών.
Τον Ιούνιο του 2000 ο Κυριάκος Κατσιμάνης εξελέγη ομοφώνως Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου δίδαξε φιλοσοφία επί πέντε έτη, ενώ τον Ιούνιο του 2004 εξελέγη ομοφώνως Αναπληρωτής Καθηγητής στον Τομέα Φιλοσοφίας της ίδιας Σχολής.
Ως εκπαιδευτικός σύμβουλος και πανεπιστημιακός καθηγητής δίδαξε τα ακόλουθα αντικείμενα: α) Εισαγωγή στη Φιλοσοφία,  β) Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας (ειδικότερα, γνωσιολογία των Προσωκρατικών, σωκρατική φιλοσοφία, πλατωνική και αριστοτελική οντολογία), γ) Νεότερη Ευρωπαϊκή Φιλοσοφία, δ) Σύγχρονα Φιλοσοφικά Ρεύματα, ε) Θεωρία της Γνώσης, στ) Θεωρία της Επιστήμης, ζ)) Φιλοσοφία της Ιστορίας και του Πολιτισμού, και η) Φιλοσοφία της Παιδείας – Θεωρία και πράξη της Εκπαίδευσης 
Έχει συμμετάσχει σε ελληνικά και σε διεθνή φιλοσοφικά και εκπαιδευτικά συνέδρια. Είναι μέλος επιστημονικών ενώσεων και εταιρειών και έχει επανειλημμένως εκλεγεί μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, της οποίας έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας και Ταμίας.
Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει 12 βιβλία (8 σε έντυπη μορφή και 4 σε ηλεκτρονική ), καθώς και άρθρα φιλοσοφικού περιεχομένου, ενώ συνεργασίες του έχουν καταχωριστεί στην «Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα». Στο έργο του πρέπει να προσμετρηθεί και η μετάφραση 4 βιβλίων.
O Κυριάκος Κατσιμάνης είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Άγλα Σταυράκη, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά, τον Ευάγγελο και την Εστέλ.



Β΄ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ

Ως στοχαστής, ο Κυριάκος Κατσιμάνης εμπνέεται από την ελληνική πνευματική παράδοση και ιδιαίτερα από το σωκρατικό ορθολογισμό. Με τον εξοπλισμό αυτό, καθώς και την οικείωσή του με τη νεότερη και τη σύγχρονη ευρωπαϊκή φιλοσοφική σκέψη, επιχειρεί κριτικές αναλύσεις και διαφωτιστικές τομές σε προβλήματα που απασχολούν το σύγχρονο άνθρωπο. 
Τα φιλοσοφικά ενδιαφέροντα του Κυριάκου Κατσιμάνη  περιστρέφονται στην ιστορία της φιλοσοφίας και τη συστηματική φιλοσοφία. Στην ιστορία της φιλοσοφίας είναι αφιερωμένες οι εργασίες του για τον Πλάτωνα (στις οποίες περιλαμβάνεται η Διδακτορική διατριβή του Étude sur le rapport entre le Beau et le Bien chez Platon για τo Doctorat d' dEtat ès Lettres του Πανεπιστημίου Paris-Sorbonne.), το Σωκράτη (μεταξύ των οποίων και η υφηγεσία του με θέμα "Πρακτική φιλοσοφία και πολιτικό ήθος του Σωκράτη), τους Σοφιστές και τον Αριστοτέλη, καθώς και για το Σπινόζα, τους Μακιαβέλι και Ρουσσώ, τον Παπανούτσο, τον Καστοριάδη και άλλους.
Με την πάροδο του χρόνου τα ενδιαφέροντα του Κ. Κ. επικεντρώνονται ολοένα και περισσότερο στη εισαγωγή στη φιλοσοφία και τη συστηματική φιλοσοφία. Τα άρθρα του με θέμα την έννοια και το περιεχόμενο της φιλοσοφίας επιχειρούν μια συστηματική και πολύπλευρη προσέγγιση της κορυφαίας αυτής πνευματικής δραστηριότητας, την οποία θεωρεί όχι απλώς γνώση αλλά επιπλέον --αλλά  προπάντων-- τρόπο ερμηνείας του κόσμου και στάση ζωής και, τελικά, δυναμική παρέμβαση στην όλη ανθρώπινη κατάσταση. Παράλληλα, υποβάλλει σε κριτική τον ιστορικισμό, από τον οποίο κατατρύχεται η διεθνής αλλά κυρίως η ελληνική ακαδημαϊκή φιλοσοφία, και υποστηρίζει τον αναπροσανατολισμό των φιλοσοφικών αναζητήσεων με  κατεύθυνση  τη συστηματική φιλοσοφία, κάτι που συνεπάγεται την πραγμάτευση καίριων φιλοσοφικών θεμάτων με ταυτόχρονη παραγωγή φιλοσοφικού λόγου και όχι τη μονόπλευρη και στείρα ενασχόληση με ιστορικού χαρακτήρα μονογραφίες....
Στον τομέα της ηθικής, ο Κ. Κ. υιοθετεί την επιλογή του πρακτέου "συν τη όλη ψυχή", ώστε η εκάστοτε απόφαση του πράττοντος να προκύπτει ως προσωπική του κατάκτηση υπό την ασφαλή, όμως, καθοδήγηση του λόγου. Παράλληλα, τονίζει με έμφαση πως η ηθικότητα του ατόμου, εκτός από τον προσωπικό του αγώνα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τις κοινωνικές συνθήκες, αναδεικνύοντας έτσι τη μεγάλη συμβολή της πολιτικά συγκροτημένης κοινότητας αλλά και των πολιτικών ηγετών στην ηθική διαπαιδαγώγηση των πολιτών. Σημαντική θέση καταλαμβάνει το πρόβλημα του θανάτου στο φιλοσοφικό στοχασμό του Κ. Κ. Ανατέμνοντας ιστορικά και συστηματικά το φαινόμενο της θανατικής αγωνίας, προσπαθεί να δείξει ότι ο θάνατος είναι το μέτρο αποτίμησης της ζωής και, γενικότερα, ο θεμελιώδης παράγοντας νοηματοδότησης της ανθρώπινης ύπαρξης.
Αρκετές μελέτες του Κ. Κ. έχουν αφιερωθεί στη φιλοσοφική ανθρωπολογία. Αντικρούοντας τις απόπειρες υποβάθμισης του ανθρώπου (βιολογισμός, στρουκτουραλισμός), υπεραμύνεται της μοναδικότητας και της αυταξίας του και υπερασπίζεται τη μεγαλοσύνη του ως όντος με τη σύμφυτη ιστορικότητα.  Ταυτόχρονα, όμως, υπογραμμίζει πως η τάση του ανθρώπου  για υπέρβαση του μέτρου τον οδηγεί στη ύβρη και την αλαζονεία, δηλαδή στον κίνδυνο της αυτοκαταστροφής μέσω των εξοντωτικών πολέμων, των φαινομένων κοινωνικής παθογένειας και της οικολογικής καταστροφής.
Τέλος, ο Κ.Κ. έχει δημοσιεύσει ορισμένα άρθρα σχετικά με τη φιλοσοφία της επιστήμης. Στα άρθρα  αυτά, μεταξύ άλλων, έχει στηλιτεύσει  την ουσιαστική απουσία της φιλοσοφίας από τη σύγχρονη φιλοσοφία της επιστήμης και την αντικατάστασή της από την ιστορία της επιστήμης ή τη θεωρητική φυσική. Κατά την άποψή του, η φιλοσοφία πρέπει να επαναπροσδιορίσει τη θέση της απέναντι στην επιστήμη, ώστε, με αφετηρία τα επιστημονικά επιτεύγματα, να εγκύπτει στις ανθρώπινες ανησυχίες εμπνεόμενη από τα θεμελιώδη καντιανά ερωτήματα: Τι μπορώ να ξέρω; Τι οφείλω να κάνω; Το πρέπει να ελπίζω; Τι είναι ο άνθρωπος;
Πρέπει να σημειωθεί ότι με την ιδιότητά του ως. μέλους  αρχικά του ΚΕΜΕ και ακολούθως του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,  του οποίου διετέλεσε Σύμβουλος και Αντιπρόεδρος, ο Κ. Κ. ασχολήθηκε με τη φιλοσοφία και ως διδασκόμενοι μάθημα στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Συνέγραψε δύο σχολικά εγχειρίδια φιλοσοφίας και δημοσίευσε άρθρα για τη διδακτική αξιοποίηση του μαθήματος. Επιπλέον, η εξοικείωσή του με τη φιλοσοφία των Σοφιστών, του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη τού επέτρεψε να υποστηρίξει ενεργά και ουσιαστικά με βιβλία και άρθρα του τη διδασκαλία φιλοσοφικών κειμένων στο Γυμνάσιο και το Λύκειο (Απολογίας Σωκράτη και Κρίτωνα, καθώς και εκτενών αποσπασμάτων τόσο από τον Πρωταγόρα και την Πολιτεία του Πλάτωνα, όσο και από τα Πολιτικά και τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη).
 ~~~~~~~~~~~~

Tο έργο του Κυριάκου Κατσιμάνη έχει αποτελέσει αντικείμενο ευνοϊκής κριτικής από τους ειδικούς. Στον τόμο 7, σελ. 523-525 της περιοδικής έκδοσης Φιλοσοφία του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών ο τότε εντεταλμένος υφηγητής και σημερινός καθηγητής της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτριος Κούτρας ανέλυσε και σχολίασε τη γαλλική διατριβή για το Doctorat d’ État του υποψηφίου και κατέληξε ως εξής: «Κρίνοντας τη διατριβή του κ. Κατσιμάνη διαπιστώνουμε ότι αυτή χαρακτηρίζεται από μεθοδικότητα και σωστή οργάνωση της έρευνας. Παρά το μεγάλο φόρτο της τεκμηριώσεως με τη μορφή των υποσημειώσεων, η εργασία παρουσιάζει ενότητα και διατηρεί αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη χάρη στη σαφήνεια και το εναργές ύφος του λόγου. Πρέπει ακόμη να υπογραμμισθεί η βαθιά από το συγγραφέα κατοχή των πλατωνικών κειμένων. Πρόκειται χωρίς αμφιβολία για σημαντική συμβολή στη μελέτη της σχέσεως του Ωραίου με το αγαθό στον Πλάτωνα και στην ερμηνεία της πλατωνικής φιλοσοφίας, γενικότερα»
Επαινετική, επίσης, κριτική για ο ίδιο έργο του K.K. έχει καταχωριστεί από το διαπρεπή πλωτινιστή Jean Trouillard στη Revue des Études Grecques, Ι, 1979, σσ. 264-265, καθώς και από το διδάκτορα φιλοσοφίας κ. Γεώργιο Καραγιάννη στην Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση, τεύχος 45, Σεπτέμβριος 1998, σσ. 308-311. Ευνοϊκά εξάλλου σχόλια έχουν δημοσιευθεί: 
1. Για το βιβλίο «Ο αγώνας για την αρετή. Συμβολή στην ερμηνεία της πλατωνικής ηθικής», από το Γεράσιμο Μαρκαντωνάτο, στη Διοτίμα, IV,1976, σσ. 196-197, 
2. Για το βιβλίο «Πρακτική φιλοσοφία και πολιτικό ήθος του Σωκράτη», από το Φάνη Κακριδή στο Βήμα (25/9/1980) και από το Χάρη Σακελλαρίου στην Καθημερινή (28/1/1982), ενώ με ανάλογο πνεύμα έχει καταχωριστεί ένα σημείωμα στην Ελευθεροτυπία (18/6/1981). 
3. Για το βιβλίο «Τα φιλοσοφικά κείμενα στο γυμνάσιο», από τον Π. Δορμπαράκη στη Μεσημβρινή(16/12/1980) και από το Χάρη Σακελλαρίου στην «Καθημερινή» (13/11/1980), ενώ έχει καταχωριστεί παρεμφερούς περιεχομένου σημείωμα στην Ελευθεροτυπία (9/10/1980). 
4. Τέλος, για το βιβλίο «Φιλοσοφία Γ΄ Λυκείου» υπάρχει πολύ θετική κριτική του Ελευθερίου Πλατή στην Ελληνοχριστιανική Αγωγή, αριθ. 354, Μάιος 1988, σσ. 37-40. – Να σημειωθεί ότι στο βιβλίο «ΑΡΚΑΔΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ» (Παπαδήμας, Αθήνα, 20152) του Καθηγητή Δ.Ζ. Ανδριόπουλου υπάρχει εκτενής αναφορά στο έργο του Κυριάκου Κατσιμάνη (σσ. 178-186).




_____________________
Δείτε περισσότερα στην προσωπική σελίδα του Κυριάκου Κατσιμάνη

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Πάνος Ιατρίδης Απόφοιτος Σχολής Καλών Τεχνών- Δάσκαλος Εικαστικών


Ο Πάνος Ιατρίδης γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα με καταγωγή από το Άστρος Κυνουρίας όπου και ζει σήμερα.  Σε νεαρή ακόμα ηλικία έδειξε την κλίση του στις Καλές Τέχνες -δύο φορές μάλιστα διακρίθηκε αποσπώντας το πρώτο βραβείο σε ισάριθμους μαθητικούς διαγωνισμούς ζωγραφικής. Το 2003 εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, απ'όπου αποφοίτησε το 2009 με βαθμό 9,66. Από το 2005 ασχολείται με τη γελοιογραφία και έχει συνεργαστεί με πολλές εφημερίδες και περιοδικά (Αιχμή, Κυνουρία, Libre, Οξυγόνο, Blackcherry, Νέο Πρόσωπο) και με την ιστοσελίδα Astrosnews.gr . Επίσης έχει πάρει μέρος σε πολλές εκθέσεις γελοιογραφίας και ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής ενώ ετοιμάζει την πρώτη του ατομική έκθεση.
Από το 2011 εργάζεται ως αναπληρωτής Δάσκαλος Εικαστικών σε Δημοτικά σχολεία
~~~~~~~~~~~~~

Κατάγεται από το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας, απ' όπου αντλεί συχνά έμπνευση για τους πίνακες του. Μεγαλώνοντας στη μεγαλούπολη και έχοντας παράλληλα εικόνες από τον τόπο καταγωγής του, καταφέρνει να συνθέσει στα έργα του τη βιαιότητα του σύγχρονου τρόπου ζωής με την αγνότητα μιας άλλης εποχής. Αυτός ήταν και ο κεντρικός άξονας της πτυχιακής του εργασίας που παρουσιάστηκε στην Α.Σ.Κ.Τ. το 2009 η οποία του χάρισε την υποτροφία στο 3rd ANIMART, Summer meeting on animation and other Visual Arts που διοργανώθηκε από το Hellenic Audiovisual Institute and European Animation Center το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου στα Καλάβρυτα. 
Η ζωγραφική του εμπεριέχει πολλές φορές στοιχεία κόμικ και γελοιογραφίας. Εξάλλου από το 2007 διατηρεί θεματικό ιστολόγιο με γελοιογραφίες που σατιρίζουν την επικαιρότητα. Εκτός από την ζωγραφική και την γελοιογραφία άλλοι τομείς του ενδιαφέροντός του είναι η σκηνογραφία και η εικαστική διαφήμιση.
~~~~~~~~~~~~~
"Εργοστάσια". Ακρυλικό, μαρκαδόρος, πάστα διαμόρφωσης 
και πλαστικά μπουκάλια σε καρτολίνη.
Διαστάσεις 60X40cm
____________
Δείτε περισσότερα στο: http://e-artidis.blogspot.com/#ixzz3nuRCEZ8D

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΑΡΜΠΟΠΟΥΛΟΣ, Αν. Καθηγητής, Ιατρική Σχολή Πανεπιστηµίου Αθηνών, [από Καρύταινα Γορτυνίας]

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΑΡΜΠΟΠΟΥΛΟΣ, Ph.D. 
Μικράς Ασίας 75, Αθήνα 115-27 Tel: +30-210-7462702 
E-mail: atsarbop@med.uoa.gr ; atsarbop@gnhm.gr 


ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 
Παρούσα Θέση: 2013- σήµερα: Αναπληρωτής Καθηγητής, Ιατρική Σχολή Πανεπιστηµίου Αθηνών, Εργαστήριο Φαρµακολογίας, Αθήνα 115 27, Ελλάς. 
Προηγούµενες Θέσεις: 
2009 - 2013: Καθηγητής, Πανεπιστήµιο Πατρών, Φαρµακευτικό Τµήµα, Πάτρα 265 04, Ελλάς. 
2003 - 2009: Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήµιο Πατρών, Φαρµακευτικό Τµήµα, Πάτρα, Ελλάς. 
1998 - σήµερα: Διευθυντής Βιοαναλυτικού Τµήµατος, Ερευνητικό Κέντρο ΓΑΙΑ, Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, Κηφισιά 145 62, Ελλάς. 
1987 - 1998: Κύριος Διευθύνων Ερευνητής (Group Leader), Τµήµα Δοµικής Χηµείας, Ερευνητικό Κέντρο Φαρµακευτικής Έρευνας και Ανάπτυξης Schering-Plough Research Institute, New Jersey, USA. 1985 - 1987: Μεταδιδακτορικός Ερευνητής - Research Assistant Professor, Iατρική Σχολή και Κλινική Mayo (Mayo Clinic, Mayo Graduate School of Medicine), Τµήµα Φαρµακολογίας, Rochester, Minnesota, USA. Εκπαίδευση: 
1985: Διδακτορικό (Doctor of Philosophy) στην Αναλυτική Χηµεία, Michigan State University, East Lansing, MΙ, USA. 
1980: Πτυχίο Xηµικού (BSc), Xηµικό Tµήµα, Πανεπιστήµιο Aθηνών. 


ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 
2003 - σήµερα: Μεταβολισµός Φαρµάκων, Φαρµακοκινητικές µελέτες και µελέτες Βιοϊσοδυναµίας φαρµακευτικών ενώσεων. Ανεύρεση και ταυτοποίηση υποψηφίων βιοδεικτών µε προσεγγίσεις Metabolomics MS και ΜΑLDI Imaging MS. 
2003 - σήµερα: Ανίχνευση και παρακολούθηση µη οµοιοπολικών αλληλεπιδράσεων πρωτεΐνης- προσδέτου και πρωτεΐνης-πρωτεΐνης υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι οποίες είναι υπεύθυνες για ορισµένες ασθένειες όπως η νόσος του Alzheimer’s (AD). Χαρτογράφηση µη οµοιοπολικών συµπλόκων, και προσδιορισµός των θέσεων δέσµευσης και σχεδιασµός νέων αναστολέων για την νόσο AD. 
1998 - 2003: Ανάλυση και ταυτοποίηση της δοµής βιοδραστικών ενώσεων που προέρχονται από φυσικά προϊόντα µε µεθόδους που βασίζονται σε χρωµατογραφία και φασµατοµετρία µάζας. Ανάπτυξη αναλυτικής µεθοδολογίας για την ανίχνευση, ταυτοποίηση και παρακολούθηση των οιστρογονικών διαταρακτών (Estrogen Disruptors). 
1987 - 1998: Ανάλυση Φαρµακευτικών Ενώσεων, φυσικών προϊόντων και µορίων προϊόντων Βιοτεχνολογίας µε µεθόδους που βασίζονται σε χρωµατογραφία και φασµατοµετρία µάζας. Μεταβολισµός Φαρµάκων και φαρµακοκινητικές µελέτες φαρµακευτικών ενώσεων. Επικύρωση δοµής των ανασυνδυασµένων πρωτεϊνών ως µέρος των διαδικασιών υποβολής του φαρµάκου για έγκριση από FDA (IND, NDA και φακέλων 2 πιστοποιητικών δοµής). Ανίχνευση και ταυτοποίηση µετα-µεταφραστικών τροποποιήσεων σε ανασυνδυασµένες πρωτεΐνες. 
1985 - 1987: Κατάρτιση σε προηγµένες τεχνικές ανάλυσης και ανάπτυξη µεθοδολογιών για την επίλυση προβληµάτων βιοϊατρικής (Ιατρική Σχολή Mayo). Συγγραφή και υποβολή ερευνητικών προτάσεων σε φορείς χρηµατοδότησης των ΗΠΑ (NIH). Διδασκαλία προπτυχιακών και µεταπτυχιακών ειδικών µαθηµάτων σε φοιτητές της Ιατρικής Σχολής Mayo. 


ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 
2013 - σήµερα: Προπτυχιακό µάθηµα Φαρµακολογίας / Φαρµακοκινητική (5ο εξάµηνο), Ιατρική Σχολή Πανεπιστηµίου Αθηνών, Αθήνα, Ελλάδα. 
2003 - 2013: Μεταπτυχιακά µαθήµατα (MSc) µε θέµα/τίτλο: - Μοντέρνοι µέθοδοι ανάλυσης µακροµορίων, - Εφαρµοσµένη φαρµακευτική ανάλυση, - Μέτρηση επιπέδων φαρµάκων σε βιολογικά δείγµατα Μεταπτυχιακό πρόγραµµα (MSc), Φαρµακευτικό Τµήµα, Πανεπιστήµιο Πατρών. 
2009 - 2013: Πρόγραµµα Μεταπτυχιακών Σπουδών στο διατµηµατικό µεταπτυχιακό (MSc) πρόγραµµα "Ιατρική Χηµεία: Σχεδιασµός και Ανάπτυξη Φαρµακευτικών Προϊόντων", Πανεπιστήµιο Πατρών, Πάτρα, Ελλάς. 
2003 - 2013: Προπτυχιακά µαθήµατα: - Ενόργανη Φαρµακευτική Ανάλυση - Οργανική Φασµατοσκοπία και Φασµατοµετρία Μάζας, - Μέθοδοι Διαχωρισµού και Ηλεκτροχηµική Ανάλυση Πτυχιακό Πρόγραµµα (BSc), Φαρµακευτικό Τµήµα, Πανεπιστήµιο Πατρών. 
1985 - 1987: Προπτυχιακά και Μεταπτυχιακά µαθήµατα σε φοιτητές της Ιατρικής Σχολής Mayo, Τµήµατα Φαρµακολογίας και Βιοχηµείας (Mayo Clinic & Graduate School of Medicine, Minnesota, USA). Τίτλος: “Προηγµένες αναλυτικές τεχνικές για δοµική ανάλυση φαρµακευτικών προϊόντων και µέτρηση των επιπέδων φαρµάκων σε βιολογικά υγρά”. 


ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 
Ερευνητικά Προγράµµατα: Συµµετοχή σε 20 ερευνητικά προγράµµατα χρηµατοδοτούµενα από Εθνικούς και Ευρωπαϊκούς πόρους, καθώς και από ιδιωτικούς οργανισµούς. 

Προσκεκληµένος οµιλητής: Προσκεκληµένος Οµιλητής σε Πανεπιστήµια της Ευρώπης και ΗΠΑ (16), Διεθνή Επιστηµονικά Συνέδρια (18) και Εκπαιδευτικά Σεµινάρια Εσωτερικού (6). Μέλος Επιστηµονικών Εταιρειών: American Chemical Society, American Society for Mass Spectrometry, Protein Society, Hellenic Proteomics Society, Hellenic Mass Spectrometry Society (Founding Member & President 2010-2012). Κριτής Διεθνών Επιστηµονικών Περιοδικών: Analytical Chemistry, Biochemistry, Journal of American Society for Mass Spectrometry, Journal of Mass Spectrometry, Bioanalysis, Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis (JPBA), European Respiratory Journal, Journal of Agricultural and Food Chemistry, Journal of Pharmacology and Pharmaceutical Science (JPPS), and ACS Symposium Series. 3 Publications in Refereed Scientific Journals: 80 Presentations in International Conferences: > 120 Independent Citations: >1400; h-index (ISI WOS®): 22 


ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 
1. E. Gikas, F.N. Bazoti, M. Katsimardou, D. Anagnostopoulos, K. Papanikolaou, I. Inglezos, A. Skoutelis, G. Daikos and A. Tsarbopoulos, “Determination of colistin A and colistin B in human plasma by UPLC-ESI high resolution tandem MS: Application to a pharmacokinetic study”, J. Pharm. Biomed. Analysis 2013, 83, 228-236. 2. F.N. Bazoti and A. Tsarbopoulos, “Post-translationally modified proteins: glycosylation and disulfide bond formation” chapter in the book entitled “Characterization of Protein Therapeutics Using Mass Spectrometry” (Chapter 4), Springer, New York, 2013, 117-162. 3. E. Pittenauer, N.S. Koulakiotis, A. Tsarbopoulos and G. Allmaier, “In-Chain Neutral Hydrocarbon Loss from Crocin Apocarotenoid Ester Glycosides and the Crocetin Aglycon (Crocus sativus L.) by ESI Multistage MS”, J. Mass Spectrom. 2013, 48, 1299-1307. 4. A. Tsarbopoulos and F.N. Bazoti, “Post-Τranslationally Modified Proteins: Glycosylation, Phosphorylation, and Disulfide Bond Formation” in “Protein and Peptide Mass Spectrometry in Drug Discovery”, Wiley, NY, 2012, 321-369. 5. E. Gikas, F.N. Bazoti, P. Fanourgiakis, E. Perivolioti, A. Roussidis, A. Skoutelis and A. Tsarbopoulos, “Simultaneous Quantification of Daptomycin and Rifampicin in Plasma by Ultra Performance Liquid Chromatography: Application to a Pharmacokinetic Study”, J. Pharm. Biomed. Analysis 2010, 51, 901-906. 6. F.N. Bazoti, E. Gikas and A. Tsarbopoulos, “Simultaneous Quantification of Oleuropein and Its Metabolites in Rat Plasma by Liquid Chromatography Electrospray Ionization Tandem Mass Spectrometry”, Biomed. Chromatogr. 2010, 24, 506-515. 7. E. Gikas, F.N. Bazoti, P. Fanourgiakis, E. Perivolioti, A. Roussidis, A. Skoutelis and A. Tsarbopoulos, “Development and Validation of a UPLC-UV Method for the Determination of Daptomycin in Rabbit Plasma”, Biomed. Chromatogr. 2010, 24, 522-527. 8. F.N. Bazoti, J. Bergquist, K. Markides and A. Tsarbopoulos, “Localization of the Binding Site in the Non-Covalent Interaction between Amyloid-β Peptide (1-40) and Oleuropein Using Electrospray Ionization FTICR Mass Spectrometry”, J. Am. Soc. Mass Spectrom. 2008, 19, 1078- 1085. (Article illustrated in the cover page of the issue). 9. F.N. Bazoti, J. Bergquist, K. Markides and A. Tsarbopoulos, “Detection of the Non-Covalent Complex between Amyloid-β Peptide (1-40) and Oleuropein using Electrospray Ionization Mass Spectrometry”, J. Am. Soc. Mass Spectrom. 2006, 17, 568-575. 10. A. Tsarbopoulos, M. Karas, K. Strupat, B. Pramanik, T.L. Nagabhushan and F. Hillenkamp, “Comparative Mapping of Recombinant Proteins and Glycoproteins by Plasma Desorption and Matrix-Assisted Laser Desorption/Ionization Mass Spectrometry”, Anal. Chem. 1994, 66, 2062- 2070. 11. A.K. Ganguly, B.N. Pramanik, E. Huang, A. Tsarbopoulos, V.M. Girijavallabhan and S. Liberles, “Studies of the Ras-GDP and Ras-GTP Noncovalent Complexes by Electrospray Mass Spectrometry”, Tetrahedron 1993, 49 (36), 7985-7996. (This paper was included in the special issue dedicated to Nobel Laureate Professor Sir Derek Barton). 12. A.K. Ganguly, B.N. Pramanik, A. Tsarbopoulos, T.R. Covey, E. Huang and S.A. Fuhrman, “Mass Spectrometric Detection of the Noncovalent GDP-bound Conformational State of the Human H-Ras Protein”, J. Am. Chem. Soc. 1992, 114, 6559-6560. (This publication was cited in the CHEMTRACKS-ORGANIC CHEMISTRY (5:386-388; 1992) as one of the top and most exciting, ground-breaking research articles).